یک عاشقانه ی آرام

گل با پرپر شدن
 انتظارش را نشان داد ؛
 ستاره با چشمک ها ،
    و پروانه با شمع و سوز ،
         انتظارشان را نشان دادند.
 من...
گاهی شعر ، گاهی با سکوت!!


تا آینه رفتم که بگیرم خبر از خود، دیدم که در آن آینه هم جز تو کسی نیست.
پ.ن:پر پا نوشتم ! پرم از حرف های نگفته.دیگه نمی دونم از کدومش بگم....امیدوارم قلبم بی آنکه ترک بخورد تاب بیاورد...آره.

نوشته شده در پنجشنبه ٢٤ اسفند ۱۳۸٥ساعت ۱٠:٢۱ ‎ب.ظ توسط ساحل ابدی نظرات () |