یک عاشقانه ی آرام

نیاز را تو خودم کشتم
که هرگز تا نشه پشتم
                              زدم بر چهره ام سیلی
                              که هرگز وانشه پشتم
من آن خنجر به پهلویم
 که دردم را نمی گویم
                           به زیر ضربه های غم
                          نشيند خم  به ابرویم
مرا اینگونه گرخواهی
 دلت را آشیانم کن....
                         من  آن نشکستنی هستم
                          بیا و امتحانم کن ، بیا و امتحانم کن!


تا بعدی بهتر.
 پ.ن:زيباترين روزهايم را هنوز نديده ام؛زيرا زيباترين حرف ها را هنوز برايت نگفته ام!

 

نوشته شده در چهارشنبه ۳ خرداد ۱۳۸٥ساعت ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ توسط ساحل ابدی نظرات () |