یک عاشقانه ی آرام


 در کلاس درس روزگار....
درس های گوناگون هست؛ درس دست یافتن به آب و نان، درس زیستن در کنار این و آن . درس مهر...درس قهر....درس آشنا شدن ؛درس با سرشک غم از هم جدا شدن!
 در میان این معلم ها و درس ها....در کنار نمره های صفر و بیست....در کلاس هست و در کلاس نیست؛ نا او مرگ است و
آنچه او درس می دهد زندگیست....!

تا بعدی بهتر.
پ.ن:مهربون در غمت شریکم.تسلیت من رو بپذیر.

نوشته شده در جمعه ۱٢ آبان ۱۳۸٥ساعت ٦:۳۳ ‎ب.ظ توسط ساحل ابدی نظرات () |